Żeliwne kotły centralnego ogrzewania

Dziś, po przeglądzie informacji o kotłach centralnego ogrzewania i artykule o kotłach stalowych, pora na informacje o kotłach wykonanych z żeliwa.

Kotły żeliwne wykonywane są poprzez składanie w obudowie kilku członów wykonanych z żeliwa. Im więcej członów, tym większy kocioł i tym większa jego moc. W teorii możliwe jest więc zwiększenie lub zmniejszenie mocy istniejącego, już zainstalowanego w domu kotła, dodając lub odejmując jeden człon. Jest to również pewne ułatwienie w przypadku instalacji kotła w trudno dostępnych miejscach, można go bowiem złożyć dopiero na miejscu. Ten sposób wykonywania kotłów wynika z faktu, że żeliwo nie daje się spawać, zatem łączone musi być inaczej.

Żeliwo, niestety, posiada gorsze parametry wytrzymałościowe, niż stal — jest po prostu kruche. Dlatego elementy wykonywane z żeliwa muszą mieć większą grubość, aby zapewnić tę samą odporność na ciśnienie panujące i mogące się pojawić we wnętrzu kotła. Niestety to kończy się sporą masą kotła, i sporą jego bezwładnością. Zanim kocioł zacznie podgrzewać wodę, musi najpierw sam się zagrzać. Z drugiej strony, wolniej będzie stygnąć. Tak, czy siak, kocioł żeliwny jest cięższy od kotła stalowego o tej samej mocy. I będzie nieco cichszy, ze względu na dużą masę i sztywność elementów.

Kruchość żeliwa zmusza również do wyjątkowej ostrożności w czasie czyszczenia oraz transportu kotła. Materiał ten jest też wrażliwy na nagłe zmiany temperatury. Właśnie dlatego niedopuszczalne jest doprowadzanie zimnej wody do rozgrzanego kotła w celu uzupełnienia ubytków w instalacji centralnego ogrzewania.

Żeliwo jest średnio wdzięcznym w obróbce materiałem. Poszczególne elementy wykonuje się technologią odlewania. Uniemożliwia ona wykonanie dowolnego kształtu elementu — kształt jest bowiem ograniczony możliwością wykonania odpowiedniej formy, i późniejszego wyjęcia elementu z formy. Ze względu na technologię wykonywania, powierzchnie odlewane z żeliwa są chropowate. To powoduje większe opory przepływu wody przez kocioł, a także odkładanie się zanieczyszczeń od strony spalin. Większa chropowatość to też nieco większa powierzchnia wymiany ciepła a także powstawanie turbulencji, które przyczyniają się do ułatwienia ogrzewania wody przez metalowe elementy.

Segmentowa budowa pozwala wymienić w razie awarii tylko jeden uszkodzony element.

Opublikował 02.09.2011 mgr inż. Krzysztof Lis i oznaczył hasłami

Jest jeden komentarz lub opinia do artykułu “Żeliwne kotły centralnego ogrzewania”

  1. Witam,
    Stosowanie żeliwa w konstrukcji kotłów zostało, moim zdaniem, poruszony zbyt lekko, niedogłębnie – słowem po macoszemu. Temat należałoby rozwinąć o zalety i wady stosowania żeliwa w kotłach np. gazowych, sposobu działania takich kotłów i porównaniu ich funkcjonowania pod względem użytkowym i ekonomiki spalania do innych rozwiązań konstrukcyjnych. Nie bez powodu producenci tacy jak Vaillant, Viessmann, Buderus, De Dietrich i paru innych wciąż produkują i oferują kotły z żeliwnym wymiennikiem ciepła. I są to kotły zarówno atmosferyczne jak i kondesacyjne.

Pozostaw komentarz

Subscribe without commenting